TsigganaΚατά τη διάρκεια του συμμοριτοπόλεμου δεν επέτρεψαν οι αρχές να ανέβουν στα βουνά τα τσελιγκάτα. Γι' αυτό το τσελιγκάτο του παππού μου, μαζί με κάποια άλλα που είχαν τα χειμαδιά τους στο Βαρικό Λιτοχώρου, βρέθηκαν να ξεκαλοκαιριάζουν στον κάμπο του Αιγινίου Πιερίας. 
Μια νύχτα, στα μέσα Οκτωβρίου, κατέβηκε μια ομάδα συμμοριτών στον κάμπο για να... επιστρατεύσουν νέους, άλογα και τρόφιμα από την περιοχή. Μεταξύ πολλών άλλων νέων πήραν και μερικά Σαρακατσιανόπουλα.

Τον πατέρα μου, τον αδελφό του Ηλία και τον Γιάννη τον Τσινή. Τους πήγαν στο Πιέρια όρη όπου είχαν ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εκεί γινόταν η επιλογή και ανάλογα με τις ανάγκες τους, τους διοχέτευαν σε διάφορες ομάδες ανταρτών, ή στη σχολή αξιωματικών που είχαν σε περιοχή της Γιουγκοσλαβίας.

Την επόμενη μέρα, από στόμα σε στόμα, το γεγονός μαθεύτηκε σε όλη την περιοχή. Έτσι το πληροφορήθηκε και μια γύφτισσα, που βρίσκονταν στην περιοχή και έσπευσε στα κονάκια για να.. επωφεληθεί από το γεγονός. Απευθύνθηκε στη γιαγιά μου και της είπε πως μπορεί να κάνει τα… σχετικά για να απελευθερωθούν τα παιδιά. Με λαχτάρα η γιαγιά της ζήτησε να κάνει ό,τι χρειάζεται γι’ αυτό. Έτσι ξεκίνησε η διαδικασία.
Της ζήτησε ένα καρβέλι ψωμί, το οποίο εναπόθεσε στο χώμα και σχημάτισε με το μαχαίρι της έναν κύκλο γύρω από αυτό, ψιθυρίζοντας κάποια λόγια. Μετά έφτυσε τρείς φορές το ψωμί (για να το εξασφαλίσει) και είπε στη γιαγιά και στη θεία μου να επαναλαμβάνουν τα λόγια που θα λέει η ίδια, ενώ θα σταύρωνε με το μαχαίρι το καρβέλι.
«Καϊναμι-κάϊναμι, τούζμανι-τούζμανι!», έλεγε η γύφτισσα και επαναλάμβαναν με καημό η γιαγιά και η θεία μου, όπως μου το περιέγραψε μια θεία μου, που τότε ήταν μικρότερη και δεν συμμετείχε στην… ιεροτελεστία. «Έπρεπε να δεις τη γιαγιά με τι καημό το έλεγε!» μου είπε. Μετά τους ζήτησε ένα ύφασμα. "Ένα βελεντζικό αν έχετε", είπε. Της έδωσαν μια βελεντζούλα, σαν αυτές που τοποθετούσαν πανωσάμαρα. Με αυτό σκέπασε προσεκτικά και με ιδιαίτερο τρόπο το ψωμί. Ζήτησε και ένα μπουκάλι λάδι με το οποίο, αφού πρώτα φρόντισε να φτύσει τρεις φορές στο στόμιο (για να το εξασφαλίσει κι αυτό), έσταξε μερικές σταγόνες σταυρωτά στο "σκέπασμα" του ψωμιού. Αφού ολοκληρώθηκε η διαδικασία και τους διαβεβαίωσε ότι τα παιδιά είναι καλά, είναι ακόμα στην ίδια ομάδα και τελικά θα καταφέρουν να απελευθερωθούν και να επιστρέψουν, πήρε παραμάσχαλα το ψωμί με τη βελεντζούλα και το λάδι στο χέρι, κι ακόμα φεύγει…
Για την ιστορία, η περιοχή στην οποία τους πήγαν ήταν πολλή γνωστή στον Γιάννη τον Τσινή, η οικογένεια του οποίου ξεκαλοκαίριαζε σ’ εκείνα τα βουνά και γνώριζε κάθε γωνιά και κάθε λαγγάδι. Πράγμα το οποίο αγνοούσαν οι συμμορίτες και τους εμπιστεύτηκαν να μαζέψουν από το δάσος τα υλικά για την κατασκευή καλυβιών. Μετά από λίγες μέρες όλη η ομάδα των κτηνοτρόφων δραπέτευσε και επέστρεψαν στις οικογένειές στους. Άντε να πείσεις τη γιαγιά ότι αυτό δεν οφείλονταν στο «Κάιναμι-κάιναμι, τούζμανι-τούζμανι» της γύφτισσας..!

Sorry, this website uses features that your browser doesn’t support. Upgrade to a newer version of Firefox, Chrome, Safari, or Edge and you’ll be all set.